Γιώργος Μπάτζιος: Ο πολυβραβευμένος Λαρισαίος αρχιτέκτονας που διαπρέπει σε Ελλάδα και εξωτερικό
Ιούλιος 11, 2017

Γιώργος Μπάτζιος: Ο πολυβραβευμένος Λαρισαίος αρχιτέκτονας που διαπρέπει σε Ελλάδα και εξωτερικό

Γιώργος Μπάτζιος

O Γιώργος Μπάτζιος σπούδασε αρχιτεκτονική στο Παρίσι, στην Ecole Nationale Supérieure d’Architecture Paris-Malaquais, απ’ όπου αποφοίτησε με έπαινο. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του συνεργάστηκε με το γραφείο του Massimiliano Fuksas στο Παρίσι, ενώ κατέκτησε το πρώτο βραβείο στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Design For Europe, για τη δημιουργία του Le diable, έργου που εκτέθηκε στην Biennale του Saint Etienne. Μετά το τέλος των σπουδών του εργάστηκε για πέντε χρόνια στα Ateliers Jean Nouvel στο Παρίσι και τη Νέα Υόρκη, καταρχήν σαν αρχιτέκτονας και στη συνέχεια ως υπεύθυνος μελετών, μέχρι το 2011, σε σημαντικά projects, όπως στη μελέτη της Όπερας του Ντουμπάι, τη Φιλαρμονική του Παρισιού, τον πύργο κατοικιών στο High Line της Νέας Υόρκης και τον πύργο της MoMA στη Νέα Υόρκη. Συνεργάστηκε επίσης κατά το διάστημα 2007-08 με το γραφείο του David Chipperfield, στη μελέτη του Art and Technology Quarter, στη Segovia, καθώς και σε άλλα projects. Μετά την την επιστροφή του στην Ελλάδα συνεργάστηκε με γνωστούς Έλληνες αρχιτέκτονες, ενώ διακρίθηκε σε 9 αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, ανάμεσά τους για το Rethink Athens, για το Μουσείο Ενάλιων Αρχαιοτήτων και το Θεματικό Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά, για τις αναπλάσεις των παραλιακών μετώπων Πειραιά, Ηρακλείου, Νεάπολης και την ανάπλαση της πλατείας Κατεχάκη στα Χανιά.

Ερ. Πόσο δύσκολο είναι ένας νέος άνθρωπος από την επαρχία να διακριθεί επαγγελματικά σε πανελλήνιο ή/και σε παγκόσμιο επίπεδο;

Απ. Η επιτυχία είναι συνώνυμη με την επιμονή και την υπομονή σε όλους τους επαγγελματικούς τομείς. Στην αρχιτεκτονική όμως, όπως και σε όλα τα δημιουργικά επαγγέλματα, υπάρχει και ένα τρίτο στοιχείο που είναι το ταλέντο. Θα έλεγα ότι για ένα επίμονο έλληνα αρχιτέκτονα η παγκόσμια διάκριση είναι πιο εύκολη από την πανελλήνια. Διότι ο κόσμος λειτουργεί πολύ πιο αξιοκρατικά από ότι λειτουργεί η Ελλάδα.

Ερ. Ποια ήταν η ιδέα που ακολουθήσατε στην μελέτη σας για το τεϊοποτείο “Το Τσάι” στο Κολωνάκι και με ποιόν τρόπο αυτή υλοποιήθηκε;

Απ. Ξεκίνησα σχεδιάζοντας το λογότυπο του καταστήματος έχοντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου την ιαπωνική κουλτούρα ως της πιο αντιπροσωπευτικής της κουλτούρας του τσαγιού. Χρησιμοποίησα ένα αρχέτυπο της παραδοσιακής ιαπωνικής κατασκευής για τον σχεδιασμό του λογοτύπου θέλοντας να δώσω ένα ιεροτελεστικό συμβολισμό στην πρώτη εικόνα της επιχείρησης. Η αλήθεια είναι ότι ήμουν πολύ τυχερός με αυτή την επιλογή εφόσον η συγκεκριμένη μορφή έδενε απόλυτα με το όνομα της επιχείρησης. Η απλότητα και η καθαρότητα του λογοτύπου λειτούργησαν σαν σημείο αναφοράς για τον σχεδιασμό του καταστήματος. Έπρεπε να απαντήσουμε σε τρεις προκλήσεις. Η πρώτη ήταν λειτουργική. Το Τσάι είναι ένα από τα πρώτα τειοπειια στην Αθήνα που λειτουργούσε πριν την ανακαίνιση σε  δυο πλησια καταστήματα, ένα τειοποιειο και ένα τειοπωλιο. Με την ανακαίνιση έπρεπε να ενώσουμε τα δυο σε ένα. Η δεύτερη πρόκληση είχε να κάνει με τη κουλτούρα του τσαγιού.  Διαλέξαμε την Ιαπωνία σαν την πιο αντιπροσωπευτική οντότητα αυτής της κουλτούρας διότι της αποδίδει  στοιχεία modus vivendi ,είναι ένας τρόπος ζωής συνδεδεμένος με μια ιεροτελεστία που γίνεται σε ένα συγκεκριμένο χώρο με συγκεκριμένες προδιαγραφές. Προσπαθήσαμε με αλλά λόγια διαλέγοντας την Ιαπωνία να φέρουμε το πελάτη όχι μόνο πιο κοντά στο τσάι ως προϊόν αλλά και ως τρόπο σκέψης. Η τρίτη πρόκληση είχε να κάνει με την υφιστάμενη κατάσταση του χώρου της ανακαίνισης. Επρόκειτο για ένα εμπορικό χώρο στον οποίο επικρατούσαν πολλαπλά ετερόκλητα στοιχεία, διακοσμητικά, μηχανολογικά και αλλά τα οποία έπρεπε να κρυφτούν. Απαντήσαμε σε αυτές τις προκλήσεις με την δημιουργία ενός εσωτερικού ξύλινου δέρματος  που είχε ως γνώμονα το ρυθμό την απλότητα και την απόρριψη κάθε καθαρά διακοσμητικού στοιχείου, με αναφορές στην ΟΠ αρτ τον Loos και τον Tanizaki. To ξύλινο δέρμα οργανώνει, φωτίζει, προβάλει και καθίζει. Η κάθε μια από τις δυο λειτουργείες του καινούργιου καταστήματος καταλαμβάνει ένα από τα παράλληλα άκρα, κατά το πλάτος του χώρου,   καθρεπτίζοντας η μια την άλλη και επιτρέποντας την δημιουργία ενός ενδιάμεσου ευέλικτου χώρου αλληλεπίδρασης. Το εσωτερικό δέρμα μετατρέπεται με τον ίδιο ρυθμό από βιτρίνα προβολής των ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ σε τραπεζοκαθισματα, από την μια άκρη στην άλλη.

Ερ. Έχουν αισθητική κουλτούρα τα σύγχρονα καταστήματα εστίασης ή βλέπουμε μια μονοδιάστατη ομοιομορφία που έχει αρχίσει πλέον και κουράζει;

Απ. Συνήθως αυτό που βλέπουμε είναι ένα κοκτέιλ από σελίδες περιοδικών διακόσμησης. Και ξέρετε, τα ίδια περιοδικά κοιτάζουν όλοι. Τα πάντα ξεκινάνε με το όραμα του επιχειρηματία και το πόσο ξεχωριστό είναι αυτό. Βλέπω καταστήματα στη Λάρισα που ξεχωρίσουν για τη βαθύτητα τους. Το «Κλίμαξ» π.χ είναι ένα από αυτά.

Ερ. Τι χρειάζεται να έχει ένα κατάστημα εστίασης ή και γενικότερης εμπορικής δραστηριότητας για να ξεχωρίσει αισθητικά:

Απ.Όραμα και ένα ταλαντούχο και έμπειρο αρχιτέκτονα.

Ερ. Ποιες τάσεις ξεχωρίζουν διεθνώς αυτήν την περίοδο;

Απ. Αποφεύγω να διαχωρίζω την αρχιτεκτονική δημιουργία σε τάσεις. Είναι μια ανάλυση που σε κάνει μονοφασικό. Οι εμπνεύσεις μου προέρχονται από το χώρο της τέχνης του σύγχρονου χορού και της μόδας. Δεν μπορώ να κρύψω ότι είμαι πολύ επηρεασμένος από την σύγχρονη γιαπωνέζικη αρχιτεκτονική, ο Kengo Kuma και οι Sanaa είναι από τους αγαπημένους μου αρχιτέκτονες, ο τρόπος που αντιμετωπίζουν την ιστορία ενός τόπου είναι καθοριστικός στην αρχιτεκτονική σύλληψη. Πιστεύω στην αρχιτεκτονική ευφυΐα.  Στην εξειδικευμένη  δημιουργικότητα ενός αρχιτέκτονα που καμία έξυπνη μηχανή δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει. Δεν θα μπορούσα ποτέ να παραλείψω από τις αναφορές μου όμως το δάσκαλο μου, Jean Nouvel. Η συνεργασία μου μαζί του ήταν καθοριστική, με ωρίμασε σαν αρχιτέκτονα.

Ερ. Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα στο σχεδιασμό και την αναμόρφωση κτιρίων και υποδομών και στην ανάπλαση τοπίων; Τι σας ιντριγκάρει περισσότερο;

Απ. Η αρχιτεκτονική είναι μια συνιστώσα του ευρύτερου δημοσίου χώρου, της ιστορίας του και της μορφολογίας του. Δεν υπάρχει διαχωρισμός.

Ερ. Έχετε πάρει μέρος σε αρκετούς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς στην Ελλάδα και έχει διακριθεί στους περισσότερους. Πόσο σημαντικό είναι αυτό για εσάς;

Οι διαγωνισμοί είναι ένα πεδίο πειραματισμού και έρευνας. Είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της επαγγελματικής μου εξέλιξης, αλλά πιστεύω και κάθε αρχιτέκτονα. Δεν εξελίσσεσαι με τις τακτοποιήσεις αυθαίρετων...

Ερ. Τι πιστεύετε ότι λείπει από τις ελληνικές πόλεις και ειδικά από τη Λάρισα από άποψη αισθητικής;

Απ.Το ιστορικό στοιχείο έχει απομειωθεί σημαντικά ενώ από την άλλη το σύγχρονο στοιχείο ( βλ. Φρούριο) είναι άστοχο και απαρχαιωμένο. Αλλά ότι έγινε έγινε. Από εδώ και πέρα χρειάζονται κανόνες και αρχές με προοδευτικό πρόσημο, και φυσικά απαγόρευση κατασκευής κτιρίων χωρίς αρχιτεκτονική μελέτη. Ζούμε τις πόλεις των πολιτικών μηχανικών στην Ελλάδα, οι οποίοι  είναι πολύ καλοί στην κατασκευή ενός κτιρίου αλλά εκτός κάποιων εξαιρέσεων δεν κατέχουν την θεωρεία της αισθητικής και του ανθρωποκεντρικού λειτουργικού παράγοντα.

Ερ. Πως φαντάζεστε τη Λάρισα του μέλλοντος; Τι πρέπει να αλλάξει; Ετοιμάζετε ίσως κάποιο projectτην πόλη μας;

Απ.Την ίδια εάν δεν υπάρξει ισχυρή πολιτική βούληση για καινοτομία και εκσυγχρονισμό όπως συμβαίνει π.χ στα Τρίκαλα. Πρέπει να αρχίζουμε να κοιτάμε τα θέματα της έξυπνης πόλης. Περιμένω το διαγωνισμό που έχει ανακοινώσει ο δήμος για την ευρύτερη περιοχή του αρχαίου θέατρου.

Ερ. Πόσο σημαντικές είναι για εσάς οι διεθνείς συνεργασίες και γενικά πόσο σας βοηθά το ότι πλέον είστε “πολίτης του κόσμου”;

Απ.Επαγγελματικά, καταρχήν με βοήθησαν να ανταπεξέλθω στις δυσκολίες της κρίσης, αλλά και να κρατήσω ένα διεθνές δημιουργικό ρεπερτόριο μακριά από την κωλυσιεργία και την γραφειοκρατία της Ελλάδας. Κοινωνικά, νομίζω με βοήθησαν να γίνω ένας  άνθρωπος ανοιχτός που θέλει να μαθαίνει από την διαφορετικότητα του άλλου αντί να την φοβάται.

Ερ. Ποίο είναι το απώτερο επαγγελματικό σας όνειρο και ποιο το προσωπικό;

Απ. Αν και έχω δουλέψει για πολύ σημαντικά υλοποιημένα  έργα στο εξωτερικό, όπως η Φιλαρμονική του Παρισιού ή  ο Πύργος της ΜοΜΑ στη Νέα Υόρκη είναι η πρώτη φορά που υλοποιώ ένα έργο στο όνομα μου μετά από πολλά χρόνια εργασίας για μεγάλους αρχιτέκτονες  όπως ο Jean Nouvel. Το επαγγελματικό μου όνειρο αυτή τη στιγμή είναι να χτίσω, δεν έχω απώτερες βλέψεις όπου με βγάλει, το σημαντικό είναι να είμαι γεμάτος στην καθημερινότητα μου, οι διακρίσεις έρχονται ως αποτέλεσμα αυτού του κορεσμού. Προσωπικά,  το όνειρο μου είναι να καταφέρω να περάσω στα παιδιά μου να έχουν στόχους, να δουλεύουν σκληρά και να σέβονται την ελευθέρια και την διαφορετικότητα του άλλου.

Ερ. Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο άνθρωπο που θέλει να ακολουθήσει το τον επαγγελματικό δρόμο της αρχιτεκτονικής;

Απ. Εάν θέλει μια ενδιαφέρον ζωή και ένα διαβατήριο για όλο το κόσμο να συνεχίσει. Εάν τον ενδιαφέρουν τα υλικά αγαθά καλύτερα όχι. Δεν εννοείται αρχιτέκτονας υλιστής.

Ερ. Τι να περιμένουμε από εσάς στο αμέσως προσεχές διάστημα;

Αρχιτεκτονικά:  Μια κατοικία στην Αμοργό, ένα πύργο κατοικιών στην Ζουχαι της Κίνας, ενώ συμμετέχω στην μελέτη εφαρμογή των στεγάστρων του μετρό του Ριγιαντ, Τέλος, συμμετέχω σε κάθε ενδιαφέρον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό στην ελληνική περιφέρεια.

Έρευνα: Εδώ και ένα χρόνο συνεργάζομαι  με την ανώτατη σχόλη αρχιτεκτονικής της Ναντ σε μια μελέτη εφαρμογής ενός ανθρωποκεντρικού έξυπνου μοντέλου στην πόλη της Αθήνας.  Έρευνα που σκοπεύω να ακολουθήσω και στο διδακτορικό μου.

 

ΣΧΟΛΙΑΣΕ ΤΟ

Η ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ

Αφήστε μια απάντηση

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

H ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΕ ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ